U bent hier
Home > Nieuws > “Aan alles komt een einde……” – 1975-2018: Zuivelhandel Kees Groenland

“Aan alles komt een einde……” – 1975-2018: Zuivelhandel Kees Groenland

Nelleke en Kees Groenland en schoonzoon Joost Puister hebben de afgelopen weken een ingrijpende boodschap bij de klant gebracht. Namelijk dat de service van de ‘winkelwagen aan huis’ vanaf zaterdag 4 augustus verleden tijd is. Na 43 jaar trouwe dienst (Joost de laatst drie jaar) stoppen ze er mee. Kees bereikt binnenkort de pensioengerechtigde leeftijd en ze willen het wat kalmer aan gaan doen.

 “We komen van Heemskerk. Mijn vader was ook melkboer. Ik had mijn groot rijbewijs gehaald maar ontdekte dat chauffeuren niet zo heel goed verdiende. Toen ik een tip kreeg dat de melkzaak van Max Schenk in Wheermolen te koop kwam in 1975 ben ik zelfstandig ondernemer geworden. Woonde aanvankelijk als twintigjarige jongen nog bij mijn ouders thuis in Heemskerk. In 1976 zijn we getrouwd en na Kwadijk zijn we in 1979 in de Zuidoostbeemster komen wonen. Op de plek waar we nog steeds zitten. Aanvankelijk zes dagen in de week in Wheermolen. Veel Amsterdammers die van feesten hielden. Grote omzet aan melk, bier en frisdrank. Ging ’s morgens om acht uur de deur uit en kwam pas ‘s avonds om acht uur weer thuis. Eerst met een oranje VW bestelbusje. Niet veel later inclusief en aanhanger en weer later kwam de grotere wagen zoals de mensen hem nu nog kennen. Elf meter lang en gevuld twaalf ton zwaar. Om het risico te spreiden heb ik al snel bedrijven aan mijn klantenkring toegevoegd. Grote jongens als Henkes Senefelder, Kommerkamp, ten Klei. Dat groeide pittig. Meer dan honderd bedrijven. Op een gegeven moment vormden de bedrijven zo’n 60% van mijn omzet. Bij velen kwam ik gewoon in de kantine om te kijken wat ze nodig hadden. Of ze gaven dit door en dat leverde ik dan. Het waren pittige werkweken van wel 70 uur. In de loop der jaren heb ik tal van wijken van stoppende collega’s overgenomen. Recentelijk nog Gerard Schep. Omdat mijn schoonzoon Joost dit werk ook wel zag zitten, hebben we de laatste drie jaar samen gedaan. Met mijn vrouw Nelleke niet te vergeten. Want dit werk kun je niet meer in je uppie doen. Ze gaat op zaterdag nog altijd mee en voor de rest doet ze alle beslommeringen er om heen. De inkoop, bestellingen. Was iets uitverkocht in de wagen, dan kwam ze langs om het te brengen of even naar de Groothandel om het te kopen. We vormden een uitstekend team. Ons gebied loopt nu van Spijkerboor tot aan het IJsselmeer. We hebben verspreid in de week elk onze eigen wijk en klanten en taken. Joost vooral de Beemster. En wij op zaterdag de ouderencentra in de Beemster en omgeving.

Omdat de SRV te kampen had met een duur imago, is het jaren geleden met zo’n tweehonderd ondernemers Springer geworden. Een gefingeerde naam. In combinatie met de eigen naam: voor ons dus Springer/Groenland. We mogen dan iets duurder zijn, maar we leveren daarvoor ook wel wat. Service aan huis. Ik ben altijd erg servicegericht geweest. En klanten kopen in de supermarkt vaak meer dan ze nodig hebben en zijn uiteindelijk toch veelal duurder uit. En wat te denken van het sociale aspect. Klanten ontmoetten elkaar in de wagen en namen de laatste nieuwtjes door. Ik heb nog steeds trouwe klanten van veertig jaar terug waar ik lief en leed mee gedeeld heb. Twee of drie generaties.

Met mijn hart heb ik het moeilijk met deze beslissing. Maar mijn hoofd weet dat het een verstandig besluit is. We stonden weer voor ingrijpende investeringen en dan moet je keuzes maken.

We overleggen zorgvuldig met klanten om eventuele problemen het hoofd te bieden. Want niet iedereen heeft ‘mantelzorg’ om zich heen.

Gelukkig heeft Joost ook weer werk gevonden. In het onderwijs. Zijn oude vak. Hij gaat na de zomerstop als IB-er aan de slag bij de Blauwe Morgenster.

Ik heb de handel wel zien veranderen. Een veel breder assortiment. Vroeger hadden we twee soorten vla en tegenwoordig een veelvoud. Kant en klaar maaltijden zijn populair. Net als alcoholvrij bier. Je moet het allemaal maar in de wagen hebben. Of bereid zijn om het na te leveren. Verkoop de laatste jaren ook veel (goede) kaas. Zelfs vier soorten geitenkaas.

De laatste weken zijn we aan het afbouwen. De klanten krijgen een leuk mapje met kaart waarop het stoppen wordt aangekondigd. Dat is voor velen een schok. Daarom hebben we het gespreid verteld. De Reus uit Grootschermer, van dezelfde organisatie, neemt een aantal particulieren en bedrijven over. Ik werk hem nog een periode in. Daarna zie ik wel. Wellicht toch af en toe op de vrachtwagen. Mijn oude droom. En natuurlijk de motor. Een pracht exemplaar staat glimmend te wachten in de schuur. Met Nelleke achterop………

De laatste weken tot en met de zaterdag 4 augustus doe ik het weer alleen (op zaterdag met Nelleke) zoals ik ook begonnen ben. Dat is een mooie manier van afkicken”.

Geert

Top