U bent hier
Home > Nieuws > Afscheid Raad(sleden)

Afscheid Raad(sleden)

Woensdag 28 maart heeft de Raad haar laatste handeling verricht: zichzelf opheffen. Dit gebeurde met de vaststelling van de rechtmatigheid en uitslag van de gemeenteraadsverkiezing van 21 Maart. Ook vier nieuwe leden werden deze avond benoemd. Zij zullen donderdagavond officieel geïnstalleerd worden. Dat berekent dat vier leden van de ‘oude’ Raad niet terug zullen keren als raadslid. Eén vrijwillig (Erica Helder), de andere drie als resultaat van de uitslag: Co de Wildt, John Smit en Harrie Heijmans.  Voorzitter en burgemeester Joyce van Beek memoreerde ook de zetelwinst van de BPP (2 zetels), de VVD (1 zetel) en het handhaven van de twee zetels van PvdA/GL. “Groen Links compenseert het verlies van de PvdA”. Een wellicht voor de hand liggende conclusie (vanuit het landelijke beeld) maar niet uit de beschikbare cijfers van Beemster te herleiden.

Burgemeester van Beek had lovende woorden voor de vier vertrekkers. Ze noemde Erica de ‘moeder van de raad’. “Altijd de rust zelve, niet op de voorgrond. Welhaast bescheiden”. Twaalf jaar in de Raad en daarvoor nog commissielid. “Erica heeft een traditionele politieke carrière: eerste bestuurs- en daarna raadslid”. Met een enorm netwerk in de polder. In haar stevig dankwoord memoreerde Erica dat de dreigende halvering van de  speeltuin in 2002 (waar ze overigens nog steeds bestuurslid is) haar politieke bewustwording heeft aangewakkerd. Haar opvattingen strookten niet altijd met de fractie. “ik vond het voorstel van de halte in de Gemeentetuin het slechtste voorstel ooit gedaan”. Ook inzake P2 had zij een geheel eigen visie. “Ik heb me ook altijd hard gemaakt voor behoud van de Bibliotheek. Nu met de korting staan zowel de speeltuin als bibliotheek weer onder druk”. Erica, toekomstig voorzitter van de Beemster Gemeenschap, ontving voor haar inzet de Beemster Tegel.

Van Beek typeerde John Smit (vanaf 2010 in de Raad) als “aanvankelijk kat uit de boom kijker, aftastend”. Had moeite om zich, ook op zijn terrein van Ruimtelijke Ordening waarop hij dikwijls wel een duidelijke visie had, te manifesteren. “John concentreerde zich graag op de hoofdlijnen. Was analytisch. Communiceerde vooral ook non verbaal”.  Ook John ontving de Beemster Tegel. Opvallend was dat hij in zijn dankwoord zei dat er niet altijd even integer gehandeld werd. “Dat besluiten soms wel heel dicht tegen het realiseren van persoonlijke belangen van individuen aanliggen”. Daarmee niet doelend op de belangen van de Raadsleden zelf.

Partijgenoot Heijmans heeft een langere raadsgeschiedenis. In de jaren negentig (“D66  werd nog met een kommaatje geschreven”) nam hij de eerste keer zitting. “In de huidige periode was je de redder in de nood na het gedwongen uitvallen van Marian Segers”, aldus van Beek. “Eminence grise” was haar typering voor Harrie. “Macht hebbend maar niet op de voorgrond”. In haar woorden werd ook zijn eega Frances (twee-eenheid) in het zonnetje gezet. Samen strijdend voor de belangen van de Zuidoost in het algemeen en het Buurthuis in het bijzonder. “Liet Frances haar hondje uit, wist je daarna gelijk wat de communis opinio was.”. Harrie ontving een ‘schakelspeld’ uit de voormalige ambtsketen.

“Co de Wildt. Een atypisch raadslid”. Dat waren de eerste woorden van de burgemeester. In 2014 tussentijds benoemd na het vertrek van Leander Fabriek. “Niet zeuren maar doen”, was een andere rake omschrijving. Een goede prater als het gaat om het thuifront en de dieren. Wat toespraken betreft stal fractievoorzitter Arie Connandeur trouwens onbetwist de show. Humorvol, zelfspot (“ik zat op het puntje van mijn stoel, maar dat doe ik al langer”) en lang.  Zoals we wel van hem gewend zijn. Onvergetelijk, zijn omschrijving van een fractieoverleg bij Co thuis. “Sprong de poes op mijn schoot. Moest ie er af. Maar dat deed ie niet direct. Nee, zette even fijntjes zijn nagels in dat deel van het been waar ik nog een beetje gevoel heb”. Hij kende Co als persoon die zich overal  duidelijk profileerde en zijn standpunt kenbaar maakte. Maar als het er op aan kwam (in de Raad) dan volstond hij met de kernachtige opmerking ‘ben het met de vorige spreker eens’. Ook deelde Are nog een compliment uit aan de voorzitter. “U hebt rake typeringen uitgesproken. Kan haast niet wachten tot mijn eigen  afscheid”.

Een groot deel van de laureaten zullen we in commissieverband hoogstwaarschijnlijk wel terug zien.

Geert

Top