Afgelopen paasweekeinde is voor de 25e en laatste keer de Kunstroute Beemster gehouden. Zeventien kunstenaars op elf verschillende locaties aan de Volgerweg en langs de Middenweg exposeerden hun kunstenaarschap.

Vanwege het mooie weer en het woord ‘route’ in de beschrijving besluit ik om het hele traject eens lopend af te leggen. Met de folder van de kunstroute in mijn hand ga ik op pad naar de eerste locatie aan de Volgerweg, boerderij ‘de uitvlugt’. Kunstenaar Herman Kuypers exposeert daar met aquarellen van stoelen. Na deze expositie door naar de overkant, locatie 2, boerderij Jan Knook. Daar zijn twee kunstenaars, Jolande Verdegaal en Harry Arling met zijn “Kosmotronics”. Alleen de titel al intrigeert me.

Starwars
De ruimte binnenlopend waar Harry Arling exposeert, zie ik een man staan met een coureurspak aan en een racehelm op. Op de helm bevindt zich een bouwsel van, ja wat is het eigenlijk? Tijd voor een gesprek. “Ik bouwde vroeger modelletjes uit modelbouwdozen, zo is het eigenlijk begonnen” legt Harry uit. “Vliegtuigen, tanks, dat soort dingen. En als er dan iets afbrak dan plakte ik de vleugels gewoon op een tank en zo creëerde ik mijn eigen voertuigen. De Starwars tijd was in volle gang dus ik had inspiratie genoeg. Nu vormt alles wat plastic is en mensen zien als afval de basis voor mijn creaties.”

Ik zie om mij heen verschillende kunstig in elkaar gebouwde fantasievoertuigen. Prachtig gedetailleerd en uitgevoerd. “Op een gegeven moment zag een galeriehouder er wel iets in en zo ben ik de kunst ingerold.’’ Hoe lang is Harry nu bezig om zo’n stuk te maken? “Met een groot stuk ben ik wel 6 tot 8 maanden bezig en dat 3 à 4 uur per dag.” Op deze wijze wordt wat eens een föhn was een kleurrijk fantasievol stukje kunst. 

Bijzondere locaties
In zijn Leeghwateratelier in Middenbeemster spreek ik met Ruud Streefkerk. Kunstenaar en organisator van de Kunstroute. “25 jaar geleden zijn we, 4 kunstenaars uit de Beemster gestart met het opzetten van de kunstroute. In de eerste instantie met de Beemster en Purmerend samen. Maar later is alleen de Beemster doorgegaan. Het doel was niet om onszelf te promoten maar om de Beemsterlingen met kunst en kunstenaars uit heel Nederland kennis te laten maken.”

Maar er zijn geen opvolgers en nu is het voor Ruud mooi geweest. ”Om een kunstroute op te zetten, locaties te vinden en kunstenaars te vinden die willen exposeren kost veel tijd en moeite. En na 25 jaar vind ik het mooi geweest. Wat de kunstroute bijzonder maakt zijn de locaties. Kunstenaars moeten zich aanpassen aan de locatie en dat levert weer mooie exposities op. Ik vind dat de kunstroute steeds beter geworden is. En ik ben trots op deze route.”

Gaat Ruud nog verder als kunstenaar? “Ik blijf kunstenaar, het is een manier van leven. Ik kan mijn steentje bijdragen om mensen aan het denken te zetten want dat is in deze tijd hard nodig.”

Een ijsje halen
Na het gesprek met Ruud loop ik nog even naar de overkant, het Betje Wolffmuseum. Ondanks dat het museum gerestaureerd wordt en in de steigers staat, is er in de presentatieruimte een foto-expositie over verkeerstekens op asfalt. In de Tuin van Riet Tol is een expositie van houten vormen en beelden uit zwart moerhout. Maar het is intussen half vijf en om vijf uur sluiten de locaties. Morgen maar de overige locaties bezoeken. Voor nu sluit ik aan in de rij en trakteer ik mijzelf maar op een ijsje. Welverdiend vind ik zelf.

Remco Schoonderwoert