Statie 6 Zij droogt zijn bezweet gezicht af Nieuws by sjaakmartens - 21 maart 202421 maart 2024 Zij stond trillend te wenenziende de kille blikkenvan mannen houdend hun stenenen voelde haar knieën knikkenToen keek ze oog in oogmet hem die haar hart bewooghorende zijn stem, en met zijn handschreef zijn zinnen in het zandEen vrijbrief tegen het steile rechtvan de macht die daaraan aan hechtMaar zweeg en met tegenzin begreepschaakmat te zijn gezetLopend op haar tenen die zich rektenEn haar handen die naar de hemel strektensteeg zij als ballerina van de grondwaar zij zichzelf als mens hervondHaar wangen gloeiden nog navan de man van Golgothadie met gevoel en verstandhaar leven hield in zijn handIn zijn weerspiegelende ogen had zij geziengrootheid en hoge liefde bovendienOpnieuw van overspel bezetenverlangde zij zichzelf aan hem te gevenEn haar ontwaakte zinnen streeldenzijn kruisende tekens die haar heeldenEn hem maakten tot de manDie zij alleen nog liefhebben kanNiets meer te wensen of te willente ontvangen al zijn profetische grillenin haar makend zwarte gatendie tot de sterren werden omgeslagenEn op zijn dag van smartBrak haar lijf van ’t hartals het brood dat hij deeldehaar weer ’t leven gaf en heeldeEn lopend door de bebloede stegendrong zij zich met macht naar vorenom zijn gemarteld gezicht schoon te vegenen heeft zichzelf in hem verlorenVanaf die dag droeg zij als medicijndie hoofddoek om dicht bij hem te zijnen de liefde die hij haar had gegevenalle nachten te herbelevenEn zo de tweelingliefde begonDie zich wereldwijd ontsponEn ieder die haar lijf weer wilde minnendaarvan wist zij nu het hart te winnenAfglans van zijn letters in het zandDat brandmerkte haar ziel en zinnenwaarvan zij staande in zijn zandfameuze aria’s moest zingen Cor Wagenaarvan SpitsbergenGedicht is onderdeelvan vijftien gedichtengeïnspireerd op de veertien Staties Dit delen: Delen op X (Opent in een nieuw venster) X Share op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook Gerelateerd