“Wil je mijn huishoudster worden?”, met die voor deze tijd enigszins vreemde openingszin wist Paul Stuijt uit Ursem het hart te winnen van Tiny Hoogland uit Nibbixwoud. Wat volgde was een zwoele dans op de dansvloer in een Hoorns café. Waar ze beiden lappendag vierden. Zo’n anderhalf jaar later trouwen ze in haar geboorteplaats. Op 20 juni 1956. Tevens haar verjaardag. Drieëndertig werd ze toen. Paul, weinig onderwijs genoten door de oorlogsjaren, solliciteerde bij de Amsterdamse politie, en werd kort na zijn eerste straatdienst om dubieuze redenen ontslagen. Daarna volgde een korte carrière in de schietkelder in Amsterdam. Moest hij geweren schoonmaken. Omdat hij voor een huis in aanmerking wilde komen, kreeg hij het advies om te solliciteren als grondwerker bij het Gemeentelijk Waterleidingbedrijf. Ze kregen een woning, drie hoog, in Oud West. Daar wordt hun eerste dochter Aaf geboren. 

Van huis uit komt Paul uit de tuinderij. Werken in de buitenlucht is wat hij ambieert. Dus volgt hij achtereenvolgens een tuinbouwcursus, de bloembollenvakschool en de hoveniersschool. Hij kan goed leren. Regelmatig de beste van de klas. Rond 1960 komt hij als tuinman te werken in Enkhuizen en verhuist het gezin. Daar wordt dochter Paula geboren. Zo’n vijf jaar later volgt weer een verhuizing. Naar Middenbeemster. Ze komen in de Oldenbarneveltstraat. Daar komt zoon Jan ter wereld. Kort voor zijn zestigste kan hij met vervroegd pensioen. Kan hij meer tijd besteden aan zijn andere passie: dammen. 

Tiny (96 jaar) heeft van jongs af aan binding met de padvinderij. Wordt akela en leidt zelf gidsen op. Haar ogen stralen als we het deuntje “akela wij doen ons best’, djip djipdjip dop” met bijhorende gebaren doen. Ze is van meet af aan gek op haar Paul. Zijn komst tijdens de lappenmarkt wist een slepende zeven jaar durende relatie zonder perspectief op een huwelijk te doorbreken. Met Paul kon ze ook haar liefde voor het stijldansen delen. 

Door haar verslechterende mentale gezondheid heeft Paul haar jarenlang grotendeels alleen verzorgd. Tot het niet langer ging. Nu wonen ze op loopafstand van elkaar. In Middelwijck. Elke dag gaat hij bij haar langs. Ze genieten daarvan. Zo als ze ook vandaag genieten van elkaars aanwezigheid. Dat moge duidelijk zijn. Dat ook de burgemeester gekomen is met een handvol verrassingen maakt het extra bijzonder. De drie kinderen en (achter) kleinkinderen zijn gisteren geweest. Getuige de prachtige kunstwerken aan de muur. Paul heeft zich voor deze bijzondere gelegenheid in driedelig kostuum gestoken. Het staat hem prachtig. Een lange statige man. Je geeft hem geen 91. jaar. “Wat is het toch gezellig en wat geniet ik”, laat Tiny haar echtgenoot en overige gasten regelmatig weten. Ontroerende momenten.

Geert