Ook dit jaar zetten wij de tweede zondag van oktober in het teken van de regenboog. Opdat iedereen de kans krijgt om haar of zijn eigen kleur te leven ongeacht de kleur van zijn liefde, en of zij of hij zich wel thuis voelt in het eigen lijf of (nog) niet. De laatste tijd lijkt er wat meer verzet te klinken tegen de regenboog. Verzet omdat emancipatie te snel gaat, of te dominant wordt neergezet. Alsof er niet ook andere thema ’s en zorgen zijn. Verzet ook vanuit een opdeling van de wereld in kampen. Dan staat het libertijns tegenover meer conservatief. Deze zondag klinkt daarbij de roeping van Paulus mee. Voor menigeen is Paulus in de kerk eerder de kampioen van de conservatieven en van dito normen en waarden. Of zou Paulus ook en-en aankunnen en niet of-of?